×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

پاله وان در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

امروز : چهارشنبه, ۱۳ مرداد , ۱۴۰۰
سروه ضرغامیان: بسکتبال استان در دوران آقای قریشی سقوط آزاد داشت
احمدرضا احمدیان

مقدمه: مردم روزنامه ها را به عشق خواندن تیتر های افتخار آفرینی بسکتبالیست های کردستان می خریدند و با صفحه صفحه آن شوق خود را بروز می دادند. اتفاقی که در حال حاضر به آرزو و رویایی دور مبدل گشته و داشتن یک نماینده از کردستان در سطوح بالای بسکتبال کشور در بخش زنان و مردان اندکی دست نیافتنی شده که اعتراضات زیادی را از جانب مردم ورزش دوست و ورزشکاران این رشته در پی داشته که هر از چند گاهی با وعاید پوشالی از جانب مسئولین و متولیان امر، فشار رسانه و مردم هرچند کوتاه مدت دفع می شود.

 

معرفی و پیشینه

بسکتبال کردستان در بخش زنان شاید به حد و اندازه های مردان پیشینه درخشان و تاریخ پر مغزی ندارد اما در همین مدت کوتاه ظهورش، به لطف وجود چند مربی حرفه ای و بازیکنان شاخص رشد چشم گیری داشته تا در چشم بهم زدنی کردستان تبدیل به یکی از قطب های اساسی در بسکتبال بانوان کشور تبدیل شود. اقدام تاریخی که هرچه از تاثیرات مثبت نابغه ای چون ” سروه ضرغامیان” بگوییم کم است. مربی با دانشی که بسکتبال نوین را به این دیار آورد و روح تازه ای به کالبد بی جان بسکتبال کردستان بخشید تا با معرفی و پرورش استعداد هایی چون “آیدا گلمحمدی” در کمترین زمان ممکن آیدا ها را به سطوح بالای بسکتبال و تیم های تاپ لیگ برتری و تیم ملی ۳ و ۵ نفره معرفی کند. اما افسوس که مسئولین هیچ گاه پناهی امن برای افراد حاذق در حوزه ورزش و استعداد یابی حرفه ای نبودند و خود باک ماشین فرار استعداد ها از کردستان را پر کردند تا عامل اصلی افت ورزش این دیار لقب گیردند. بدین ترتیب پای صحبت های تأمل برانگیز مهندس بسکتبال زنان، خانم سروه ضرغامیان، نشستیم و درباره کمی ها و کاستی ها و دلیل مهاجرت ایشان به شهر گرگان و تقبل مربی گری تیم بسکتبال این شهر را از ایشان جویا شدیم که به مطالب جالبی برخوردیم:

 

ورزشکاران در کردستان بازیچه سیاسی مدیران هستند

سروه ضرغامیان مربی با سابقه دیار کردستان، در خصوص اتفاقات چند ماه اخیر در ورزش بسکتبال و عدم حفظ امتیازات این استان گفت: متأسفانه ورزش در کردستان هیچ جایگاهی ندارد آن هم در بخش بانوان! شاهد هستیم که وزشکاران و زحمت کشان در ورزش همه بازیچه سیاسی مدیریت هستند و چیزی فراتر از این نمی بینم! اگر تداوم در تیم های بسکتبالی دیده شده، فقط به واسطه غیرت و همت بازیکنان بوده. سالیان متمادی بنده با تمام کم و کاستی ها پیگیر بودم تا بتوانیم در رقابت ها اعلام حضور کنیم و سختی های بسیاری را متحمل شدم که اصلا روند سخت ما برای نگهداری امتیازات تیم داری در این مصاحبه نمی گنجد.

 

تا لحظه آخر ایستادم و به امید تیم داری کردستان منتظر ماندم

صرفا من یک فرد عاشق بسکتبال هستم و همیشه نسبت به اسم و رسم کردستان در میان تیم های بسکتبال کشور افتخار کردم و همیشه حضور اخبار بسکتبال کردستان در فضای مجازی و نام بردن از آن به عنوان یک قطب این رشته قوت قلبم بوده و خستگی هایم را به در می کرد. اما متأسفانه احدی برای این انرژی و زحمات ما و تک تک بازیکنان ارزشی قائل نشد و همیت چندین ساله بازیکنان که با کم ترین توقع بازی می کردند زیر سوال رفت. بنده در حال حاضر و حتی در همین لحظات هم در شوک عجیبی هستم که چه شد که امیتاز تیم در کردستان حفظ نشد! تا لحظات آخر ایستادم، تماس گرفتم حضوری به نزد جناب جولایی رفتم و پشت در منتظر می ماندم تا بلکه در بسکتبال تیم داری کنند تا این تیم که متعلق به تمامی شهرستان های استان است سرپا باشد و سبب رشد تمامی بازیکنان استان شود.

 

اگر ساختاری فرو بریزد، ساخت دوباره آن زمان بر است

بنده به عنوان یک مربی چقدر می توانم پیگیر شوم و گوشزد کنم گه فصل در آستانه برگزاری است و همه ی تیم ها در حال یار گیری هستند و تکلیف را مشخص کنند. اعمالی که هیچ یک وظیفه بنده نبود و هیأت باید پیگیر چنین مسائلی می شد و بنده به عنوان مربی واقعا دلسوز بسکتبال بودم که اگر کردستان یک سال تیم نداشته باشد شاید مسئولین ساده از کنار آن بگذرند و به زعم خود با تیم داری در سال های آینده این کاستی را جبران خواهند کرد اما این خلاء یک ساله آسیب بزرگی به ورزش می زند و طبیعتا همواره حفظ کردن آسان تر از ساختن دوباره است. اگر ساختاری فرو بریزد، ساخت دوباره آن زمان بر است و باید چشم انتظار آقایان بود. الان بسیاری از رویا هایی که داشتیم و فلسفه هایی که مد نظر بود از بین رفت و سبب دلخوری بنده شده. شاید خارج شدن من از استان و حضور در تیم های دیگر لیگ به عنوان سرمربی یک پله پیشرفت باشد ولی در کل این اقدام به ضرر بسکتبال کردستان خاتمه می یابد.

 

در دوران آقای قریشی بسکتبال کردستان سقوط آزاد داشت!

ضرغامیان که دلی پر از غم و غصه برای ورزش کردستان داشت نسبت به اقدامات و نقش هیأت بسکتبال در چند صباح اخیر خاطر نشان کرد: راحت بگویم ما اصلا هیأتی نداریم! اصلا نه ساختاری دارد نه دستورالعملی بلکه یک سری از افراد اسم هایی را مانند رئیس و نایب رئیس!! یدک می کشند. تزلزل مدیرتی از زمان آقای نوروزی سال هایی چند است که گریبان بسکتبال را گرفته است که سبب تشکیل دوران فاجعه باری شد. بعد از ایشان همواره امیدوار بودم که شاید فردی با دید باز تر، استارت شروع را بزند و بسکتبال را از این مخمصه نجات دهد اما هرچه پیش رفت اوضاع بد و بدتر شد و در دوران مدیریت جناب قریشی بسکتبال ما دیگر نزول نکرد بلکه یک سقوط آزاد را متحمل شد.

 

نظارتی روی عملکرد و کارنامه رئیس هیئت بسکتبال وجود ندارد

شاید قابل باور نباشد که در این مدت هیچ گاه دفتر هیئت باز نبوده و شخصی در آنجا حضور نداشته! این مورد حتی در زمان پیش از کرونا هم پیش آمده بود و ما هیچ گاه رئیس را در مجموعه هیئت ندیدم و جلسه رسمی در اینجا برگزار نکردیم و هیچ کس هیچ ارزشی برای این مکان قائل نبود. در کردستان فقط رئیس انتخاب می شود و پس از گذشت مدتی هیچ فردی نمی آید تا نگاهی به کارنامه عملکردی آن فرد بیندازد تا ببیند چه چیزی هایی را به دست آوردیم و در ازای آن چه چیز هایی از دست دادیم. وقتی که می بینم که مدیران هم هیچ کنترل و شفاف سازی در کارشان نیست و رئیسی که در قبال بازیکن، مربی، هوادار و تماشاچی و یک مجموعه مسئول است، به راحتی همه را زیر پا می گذارد و اوج بیخیالی را نسبت به مجموعه بزرگ بسکتبال نشان می دهد دیگر جای حرفی باقی نمی ماند.

پشتوانه بسکتبال کردستان به دلیل تصمیم اشتباه مدیران نابود شد

 همواره با تصمیم و انتخاب مدیران اشتباه پشتوانه های چندین ساله ما از بین رفته تا بگویم بعد از دوران حضور جناب سلطان پور در هیئت هیچ مدیر خوبی نداشتیم و بزرگترین ضربه ای که به بسکتبال رسیده این است که راس کار آن چیزی که باید باشد نیست و به درد بسکتبال نمی خورد. در زمان آقای سلطان پور برنامه و ساختار مشخصی داشتیم و همواره بسکتبال ارتقا پیدا می کرد اما جالب است که بگویم که نادرترین اتفاقی رخ می داد رفتن قرارداد بازیکنان به فدراسیون بود که به لطف هیئت ما این مورد را هم به چشم دیدیم تا قرارداد بازیکنان به فدراسیون نرود و با نوشتن یک تعهد نامه کارت بازیکنا ها را صادر کردند تا در همین لحظه هم قرارداد ها معنی پیدا نکند و این بزرگترین توهین به بازیکنان و مربیان بود تا هویت آنها زیر سوال برود و جناب رئیس حتی یک امضا زیر برگه ها نزد تا بعد ها این موضوع قابل پیگیری نباشد که جای اعتراض نسبت به فدراسیون کشور هم وارد است که چرا با دیدن چنین تخلفی کارت صادر کرد تا اصلی ترین دلیل فروپاشی تشکل تیم ما صورت گیرد و بازیکنان معتقد شوند که وقتی ما ارزشی برای مسئولین این تیم نداریم چرا باید برای آن بازی کنیم و این استارت نابودی تیم ما بود.

 

رفتن تیم به کامیاران فقط در حد یک صحبت بود

ایشان نسبت به خبر واگذاری تیم خانه بسکتبال کردستان از سنندج به کامیارن اظهار داشتند: برخلاف باور برخی ها، یک اقدام خوب بود و تلنگری برای سنندجی ها و تزریق روحیه به بازیکنان شهرستانی بود تا در کنار همه ی سختی های ممکن بنده هم از این اقدام استقبال کنم اما بعد تر فهمیدم که در حد یک صحبت بوده و هیچ گاه عملی نشد.

در بسکتبال کردستان اصلا از بانوان نظرخواهی نمی شود

وی در خصوص انتخاب تیم گرگان به عنوان مقصد جدید مربی گری خود گفت: بنده دو پیشنهاد از تیم های لیگ برتری داشتم که در ابتدا هیچ فکر و نظری راجع به آنها نداشتم و اولویت من کردستان بود و منتظر انتقال تیم به کامیاران بودم و تا لحظه آخر ایستادم و دیدم که امیدی در اینجا نیست و هیچ احترامی در اینجا ندارم و اقدامات من را گویا وظیفه من می دیدند و فسلفه ای که پشت باشگاه بود را نادیده می گرفتند. تا آخرین مرحله رایزنی کردم و دیدم دیگر توانی برای دویدن ندارم. ساختار علاوه بر مشکلاتی که داشت به وفور تبعیض جنسیتی در آن حاکم بود بدین شکل که ما حتی در انتخاب یکی از اعضای کادر، مسئول کمیته، نایب های شهرستانی از بانوان نظر خواهی نمی شود و آقایان ۱۰۰ درصد تصمیم گیرنده اند و هیچ گاه ندانستند که در بخش بانوان چه چیز هایی مورد نیاز است و فکر نمی کردند که این انتخاب های اشتباه چقدر بسکتبال ما را به عقب انداخت. بنده رفتم اما افسوس که هیچ کس دلسوز بسکتبال ما نیست!

 

وقتی ساختار درست باشد کار کردن لذتی وصف ناشدنی دارد

ضرغامیان راجع به نحوه قرارداد خود با تیم گرگان متذکر شد: حضور در اینجا یک تجربه بسیار خوب خواهد بود. این تیم فصل گذشته نایب قهرمان مسابقات بود اما دچار یک سری مشکلات شد که تیم را دیر بست اما این مجموعه آنقدر خوب پیش می رود که فقط روحیه بازیکنان را حفظ کند و به دنبال یک مربی بود که بحث پایه را برایشان سر و سامان دهد و به نظرم به خاطر رزومه کاری قوی بنده در بخش پایه به این عنوان انتخاب شدم. انتخاب بنده به عنوان یک چشم انداز چند ساله برای این شهر است اما فعلا قراردادم یک ساله است و معتقدم که جایی که ساختار درست داشته باشد کار کردن در آن لذتی وصف ناشدنی دارد و همه ی کار ها راحت پیش می رود. بنده در اینجا فقط وظیفه ام مربیگری است و کار هایم صرف تمرین و برنامه ریزی می شود و اکنون می بینم که وقتی در محیط خود کار می کردیم آنجا دچار چه ضعف هایی بوده است و کارهایم فقط صرف دویدن و اسپانسر و قرارداد و حاشیه ها بود.

 

گرگان ساختار متفاوتی دارد

معمار بسکتبال زنان کردستان در خصوص شرایط مربیگری در شهر گرگان و امکان بازگشت دوباره به کردستان اظهار داشت: گرگان ساختار کاملا متفاوتی دارد و در اینجا فهمیدم که اگر بسکتبال صاحب داشته باشد چقدر همه چیز خوب پیش می رود. رئیس هیئت در طول هفته دو روز در دفتر است و دبیر آن همیشه حضور فعال دارد و گویا این یک روال عادی است و چون ما در کردستان چنین مواردی را ندیدیم برایمان عجیب بود. اگر ما هم از این معضل مدیریتی بیرون بیاییم و شاهد یک مدیر خوب و سکاندار لایق باشیم خیلی بهتر است که بیایم و در شهری که در آن پرورش یافته ام و در آن مربی گری کرده ام خدمت کنم. من مایلم که اگر چیزی هم بلدم از آموزش آن به برو بچه های دیارم دریغ نکنم.

 

روح و قلب من در کردستان جا مانده است

سروه ضرغامیان پیرامون محبوبیت خود در میان چهره های ورزشی کردستان و شخصی که همواره مورد قبول مردم و ورزشکاران بود (با بغض) واکنش نشان داد و از فاصله ای که با دیارش پیش آمده گفت: سالیان سال ادامه دادم و تلاش کردم و قطعا با دلگرمی همین دوستان و بچه ها بوده که از همه شان تشکر می کنم و امیدوارم که اگر عمری باقی بود زحمات شان را جبران کنم. این فاصله بسیار سخت است و تنها شرمنده بچه ها هستم اگر که نتوانستم کاری برایشان کنم تا مثل قبل در قالب یک تیم در کنار هم باشیم. واقعا تلاش کردم اما آن مجموعه حفظ نشد و امیدوارم که همه هم من را درک کنند.

 

بعد از دوران آقای سلطانپور هیچ چیزی به بسکتبال اضافه نکردیم

پیش بینی ضرغامیان از آینده بسکتبال کردستان: با این شرایط آینده بسکتبال ما هیچ چیزی نیست و اگر هم الان تک و توک شاهد خورده فعالیت های بسکتبالی در استان هستیم، ته مانده های اقدامات سال ۸۶ و سرمایه گذاری جناب سلطان پور در آن دوره است. بعد از آن هیچ چیزی به بسکتبال اضاف نکردیم همین ماجرای تیم داری سوپرلیگ مردان و اسپانسر جدید به خودی خود خبر خوبی است اما این اقدام کاملا شبیه یک حباب است و ممکن است سال بعد بترکد و تیم حذف شود. ما وقتی پایه، ساختار و مجموعه نداریم هیچ گاه نمیتوانیم بگوییم که رو به صعودیم بلکه در حال سقوط هستیم آن هم به سرعت!

 

اگر یک رئیس هیئت مانند اقای جولایی داشتیم مشکلات حل می شد

مربی با سابقه، محبوب و کاربلد بسکتبال در سخنان پایانی خود به چند نکته اشاره کرد: حدود ۸-۹ سالی که از مدیریت جناب آقای جولایی به عنوان مدیرکل ورزش استان می گذرد، تمام اقداماتی که به هیئت بسکتبال ربط دارد، مانند اعزام، قرارداد، اهیای شرایط تیم داری و … بجای انجام دادن و مهیا کردن این فعالیت ها از طرف هیئت، این اقدامات از سوی جناب جولایی تقبل و انجام داده شده و جالبه که مدیرکل تمامی این فعالیت ها را انجام داد که خبر از یک هیئت ضعیف می دهد! چه خوب می شد که یک هیئت قوی داشتیم و در کنار آن فردی مانند آقای جولایی بود که آن روز همه چیز بر وفق مراد بود. اما یک گله از ایشان دارم که چرا برای بسکتبال فکر اساسی نکرد و چرا در انتخاب رئیس هیئت بسکتبال آنقدر کم کاری کرد که قطعا اگر چنین نبود اتفاقات بهتری در بسکتبال کردستان رخ می داد. در پایان از مجموعه خبرگزاری پاله وان سپاس گزارم که انعکاس دهنده اخبار درست هستید و امیدوارم قلم شما همواره مانا باشد.

 

گفت و گو از احمدرضا احمدیان/ پایگاه خبری پاله وان

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.