×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

پاله وان در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

امروز : دوشنبه, ۶ بهمن , ۱۳۹۹
تایم اوت/بی خیالی مسئولین نسبت به آوالان، تیز تر از تیغ کرونا

تو این روزای کرونایی، با اینکه خبر های ضد و نقیض کشف واکسن از دانشگاه های مختلف دنیا به گوش میرسه، ما ها رو هی امیدوار و امیدوار تر میکنه که آرزوی دیدن یک فوتبال دیگه از روی سکوی ورزشگاه ها دور از دسترس نیست. ما شاید بدون فوتبال زنده بمونیم اما نمیتونیم زندگی کنیم. کلاً فوتبال جزء لاینفک زندگی ما دهه ۶۰ و ۷۰ یی ها تبدیل شده. ماهایی که همیشه یه توپ پلاستیکی رو فدای دیگری میکردیم تا دیر تر خراب بشه و ماهیانه یه پول جداگانه از بابا جون مون واسه شیشه های همسایه ها میگرفتیم.

ما هایی که واسه رسیدن به عشق مون یک مانع به اسم معلم مدرسه میدیدیم که همیشه با جمله “فوتبال نون و آب نمیشه” سعی میکرد ما رو پای ریاضی و علوم و مدنی بنشونه… دریغ از اینکه چیزی که ما رو نمیکشت، قوی ترمون میکرد… قوی تر برای طی کردن مسیر. قوی تر برای عشق ورزیدن. قوی تر برای گذروندن تمومی کلاسا و رسیدن به زنگ ورزش مدرسه. تا با لباس بازیکن مورد علاقه مون توپ رو برداریم و روی زمین ضمخت تکل بریم، شوت بزنیم، شیرجه بزنیم و با لبخند به زخم و کوفتگی های بدن مون نگاه کنیم.

اما کرونا، خیلی سفت و سخت تر از آقا معلم مون جلوی این عشق وایساد. ویروسی که با بزرگ و کوچیک شوخی نداشت و هر کسی که جدیش نمی گرفت رو از گزندش در امون نمیزاشت. عدم مدیریت بحران مسئولین، جون گرفتن دوباره این ویروس و بیخیالی مردم نسبت به پروتکل های بهداشتی همه و همه باعث تعطیلی زندگی و ورزش شد. تعطیلی که صد روزی ما ها رو از این عشق ابدی دور کرد تا وضعیت استان ها سفید بشه.

بعد این چند ماه خبر برگشت فوتبال انقدری ذوق زده مون کرد که حاضر بودیم توووووی دروازه های سرهنگ، ضرب المثل های پیمان، سوتی های جواد و داد و بیدادای عباس قانع رو تحمل کنیم به شرطی که یه فوتبال خوب ببینیم. اما شرایط بازی ها بعد این تعطیلی ها خیلی فرق کرد. یک سری تیم ها منتظر پوکر بودند و بعضی ها هم قربانی شروع دوباره لیگ شدند و کرونا گرفتند و دوران سختی رو طی کردند. بعضی بازیکن ها هم انقدر افت کردند و قیمت شون پایین اومد که پراید با سه لکه رنگ و ضربه شاسی شم انقدر افت نکرده بود. در این میان یه قانون تعداد تعویض زیاد هم واسه فوتبال تصویب شد انگار مه کرونا فقط با بازیکنای فیکس کار داره و بیخیال ذخیره هاس. البته تو این دنیا حق نیست کسی با ذخیره ها کاری داشته باشه چون اگه این زندگی فوتبال بود همه ی ما اون بازیکن خوبه بودیم که مربی باهاش لج کرده و بازیش نمیده و مجبوره نیمکت نفوذی بازی کنه.

اما کرونا تأثیر منفی خودشو بیشتر از همه روی فوتبال این بلاد و گذاشت و صدای هوادارای تنها نماینده کردستان تو لیگ ۲ رو هم درآورد. خب خیلیم عجیب نیست مسئولین دیدن چند ماهی خبر از فوتبال نیست و کلا بیخیالش شدن و اصلا یادشون رفت که ما یه تیمی به اسم آوالان داشتیم. هیچ کس یادش نبود که این ۵ ماه اخیر بروبچه های این تیم چطور روز ها رو می گذروندن و چه شرایطی رو پشت سر گذاشتن. البته مسئولین ورزش و فوتبال ما انقدر هم بی معرفت نیستن و قول دادن اگه تیم به دسته بالاتر صعود کنه حتما بیان و تو کادر سلفی های بازیکنا حضور سبزی داشته باشند. خب دستشون درد نکنه به نظرم همین کافیه… حالا اینکه واسه بازی های این تیم یک دونه آب معدنی هم تدارک نمیبینند اشکال نداره چون شیر آب اطراف ورزشگاه پیدا میشه و میتونن مصرف کنند. اصلا چه معنی داره که ورزشگاه آزادی کامیاران مجهز به نورپردازی باشه و مسئولین دستور دادند که اونا باید واسه بازی هایی که تو تایم تاریک شدن هوا دارن به سنندج بیان. حالا چطور بیان و با چی بیان و چه کسی هزینه این رفت و آمد رو میده مهم نیست… مهم اون مهمان نوازی مسئولین فوتبال استانه که اگه کرونا نبود تک تک بازیکنا و کادر فنی رو بغل می کردند و در حد خوش آمد گویی حامی این تیم بودند.

با این شرایطی که فوتبال داره به گمون ماها اصلا مسئولین از داشتن نماینده تو لیگ ۲ مطلع نیستند اون دسته هم که بیشتر پیگیرند زرنگ تر از این حرفان و احتمالاً معتقدند که دیگه آوالان شانس صعود به لیگ رو نداره پس چرا هزینه اضافی کنند؟ حالا تیم این چند بازی رو هم به امید حق علیه باطل سر کنه واسه فصل بعد یه کاریش می کنند… خدا رو چه دیدید شاید حمید امامی دیگه حاضر نشد اعتبار خودشو زیر سوال ببره و مختار فروردینی هم دست از تیم داری کشید و مسئولین دیگه یک نفس راحت میکشند و هزینه ها رم به صندوق ذخیره بغل دست شون واریز می کنند.

در پایان چند نکته: اول اینکه استاندار عزیز شما گاهاً دلسوز آوالان بودین و پیگیری هایی نسبت به وضعیت این تیم انجام دادید اما خواهشاً وقتی وعده مساعدت ۵۰۰ میلیونی تو شرایط حساس به تیم رو میدید پیگیر این هم بشید که چرا صفر های این مبلغ برداشته میشه و به دست آوالان میرسه؟ ایراد از اعتباریه که شما دادید؟ یا راهزنای ورزشی؟

دوم اینکه جناب رئیس اداره ورزش و جوانان، شما باید پیگیر این تیم مردمی و کم بضاعت شهر کامیاران باشید و نسبت به ارتباط نداشتن هیئت مدیره باشگاه آوالان با حامی این تیم، بی تفاوت نباشید. وگرنه خدایی نکرده روزی میرسه که باید به فکر احیای یک جسد بدون روح باشید و پشیمونی سودی نداره.

سوم اینکه آقای رئیس هیئت فوتبال استان کردستان….

چه خبر؟ هوا خوبه؟

خدا قوت.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.